Devlette Tasarruf

Habertürk’ten Esra Nehir’in haberi: 2018 yılı Merkezi Yönetim Bütçesinden Orman ve Su İşleri Bakanlığı’na 20.8 milyar, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’na ise 21.7 milyar lira ödenek ayrılmıştı. İki bakanlığın birleşmesi ile bütçeleri de birleşerek toplam bütçe büyüklüğü 42.5 milyar liraya ulaştı. Edinilen bilgiye göre, Bakanlık söz konusu bütçeyi daha verimli kullanabilmek, harcamaları frenlemek ve tasarruf edebilmek için bir çalışma başlattı. Henüz taslak aşamasındaki çalışmaya göre, toplam 42.5 milyar lirayı bulan bütçeden 100 gün içinde 100 milyon lira tasarruf sağlanacak. Strateji Geliştirme Başkanlığı’nın koordinesinde yürütülen çalışma tamamlandığında, Bakan Bekir Pakdemirli’ye sunulacak.

İki bakanlık birleşiyor, toplam bütçe 42,5 milyar lira, 100 günde gerçekleştirilecek çalışmayla elde edilecek tasarruf 100 milyon TL!

Yapılacak tasarruf çerez misali bir tasarruf. Yok gibi bir şey.

Devletle biraz çalışan herkes büyük bir tasarruf potansiyelinin olduğunu bilir.

En büyük tasarruf personelden yapılabilir.

Devlette inanılmaz sayıda insan çalışıyor. Bu kadar insana gerek yok.

İnsan çok olunca diğer harcama kalemleri de çoğalıyor. Örneğin, yeni binalar, yeni mobilyalar, yeni taşıt araçları, yeni bilgisayarlar gerekiyor.

Bilgisayar deyince, bu konuda büyük tasarruflar yapılabilir.

Yıllar önce Hazine ve Gümrük Müsteşarlığı’na destek veriyordum. Müsteşarlığın bine yakın çalışanı ve yirmiye yakın bilgisayarcısı vardı.

Sonra bu müsteşarlık ikiye ayrıldı; Hazine ve Gümrük adlarında iki ayrı müsteşarlık kuruldu.

Hemen bu müsteşarlıkların bilgi işlemleri ayrıldı.

Aynı binada, aynı katta bulunmalarına karşın aralarına duvar çekildi neredeyse.

Bilgi işlem harcamaları iki kat arttı.

Bilgi işlem personeli iki kat arttı.

Halbuki bilgi işlemin müşterisi durumundaki insanların sayısı artmamıştı. Onların aldığı hizmet de değişmemişti.

Bir yanlış karar en azından bilgi işlemde masrafların iki kat artmasına neden oldu.

Bilgi işlemdeki yanlışlıklar kurumların ayrılması, bilgi işlem bölümlerinin ayrılmasıyla sınırlı değil.

Bilgi işlem bölümleri düzenli olarak 4-5 yılda bir ihaleye çıkıp tüm sunucularını yeniliyor. Neden? Var olan sunucuların garantisi bitiyor da ondan.

Garantisi bitmiş ama şıkır şıkır çalışan makinelerin bakımını, desteğini ucuza yaptırmak için çabalayacaklarına hemen ihaleye çıkmak yöneticilerin ve çalışanların işine geliyor.

Halbuki neredeyse 5-10 yıl yeni sunucu almasalar idare edebilirler.

Bilgi işlem bölümlerindeki bir diğer israf alanı teknolojiyi günü gününe izleme telaşından kaynaklanıyor.

Satıcı firmalar hep kurumları geride kaldıkları yönünde gaza getiriyorlar.

Kurumlar neredeyse moda diye ellerindeki çalışan sistemleri yeniliyorlar.

Devlette anlamlı tasarruflar yapılabilir. Yeter ki buna ciddi şekilde niyet edilsin.

Şu yazıyı okumakta da yarar var:

https://muratyildirimoglu.wordpress.com/2015/04/28/kamuda-bilisimin-sorunlari/

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: